lost

son 3 yılı belki de yaşanır kılan diziydi lost. bir efsane oldu ve bok gibi bitti. böyle başlayınca lost yazısı bekledin değil mi. itiraf edeyim bende lost hakkında yazayım istedim böyle başlayınca ama konumuz o değil de konu[lost] süper ama di mi lan.

lost olan kayıp ruhlarımız bence. ve benim biraz da kayıp olan. hep kendimden bahsedeceğimi söylemiş miydim. evet şöyle diyeyim. ben bir hiçim. ama hiçliğimin maddi bir varlığı var diğer bir deyişle [böyle de yazınca ağır laf eden ahkam kesen bloggerlar gibi oldum iyi mi] "hiçliğin vucüt bulmuş haliyim" ben moruk.

bi şekilde doğdum aslında benim temel itiraz noktam buradan başlıyor yani huysuzluğum burada kök salıyor"niye kimse bana doğmak isteyip istemediğimi sormadı?". doğumu siktiret varolmak isteyip istemediğimin sorulması lazımdı bence, yani öyle diyorum ben. o değil de yokluğa var olup olmak istemediğini nasıl soracan?. orası da ayrı mesele amına koyim. her yazdığım amına koyim için bi tek sigara içeceğim bundan sonra bu blogda. böylelikle sizi seveceğiniz bir ters orantıya sokuyorum. ne kadar çok amına koyim dersem o kadar çok sigara içeceğim. böylelikle benden kurtuluşunuz o kadar erken olacak. ama çok amına koyim demiş olacağım. buna feminist küfür diyen tüm piçlerin de amına koyim. nokta.

ha ne diyordum kayıp... diye bir lost çakması yaptılar lan bi ara hatırlayan var mı. ha kayboluşuma dönelim ben 3 kere kayboldum 1. senin gözlerinde diyeceğimi sanan varsa bi zahmet siktirsin gitsin, rica ederim.

1. küçüktüm. pazara gtimiştim annemle. sonrasını hatırlamıyorum ama o soğan, ezilmiş domates, salatalık, lahana kokularını dün gibi hatırlıyorum amına koyim. koku ilginç bi şey. koku diye bir kitap var okuyun lan. filmini de çektiler sonunda orgy var amına koyim gerçi kitabı okurken ben çok daha çoşkun bir orgy hayal etmiştim ama fena değil filmdeki de.

2. çapa'ya yeni taşınmıştım, ilk gece eve geldim, ev yoktu amına koyim. 2 saat dolaştım, sokaklara işedim,acıktım, hafif sarhoştum. ilk gece niye sarhoş olur insan ya. gittim çapa otobüs durağına oturdum. sabahın olmasını bekledim ve insanın acziyetini tekrar tekrar kabul ettim. her yer birbirine benziyor amına koduğumun çapasında.


3. asıl kayboluşum bu aslında. lise 2'nin başında dersanenin sınavı vardı. tüm dersane[lise 3 hafta içi hafta sonu herkes yani ] giriyordu. girdim ve aldığım puanlar gazi matematik tutuyordu.sonra kayboldum, okey masalarında, bilardo ıstakalrında, rıfkıda, uykuda, kitapda, filmde, albümde ki böyle bir kayboluş yok. hala da bulunamadım amına koyim.

işte böyle. ne anlattım ben şimdi hiç fikrim yok. ama mahrem bi şeyler söyledim ve ben aslında herkesin gözü önündeki açık gerçeğim. ama göremezsiniz, gözleriniz bağlanmış.