ahaha ben buna gülüyorum çoğu zaman, bazen de sinirleniyorum. var böyle mallardan. her şeyi çözmüş, tanışacağı herkesle tanışmış, yeteri kadar sevişmiş[hatta otuzbin kişiyle sevişmiş gibi konuşuyor suratına attırdığım], her boku yemiş insanlar bunlar.
direk ahkam kesmeler, ben oldum lan sikerim hepinizi demeler, döverim/döveriz/dövdürürüm lan seni[ki garip aslında di mi yani o kadar "olmuşum" diye geçiniyon ama işi hala şiddetle çözüyosun amına koduğumun piçi], benle muhatap olmayın "ayy o kadar ünlüyüm ki"[lan gerizekalı blogunu takip eden yüz tane mal seni yapmıyor ya da başlığının altındaki 500 senin gibi amsalak badi entrysi seni bir yerlere getirmiyor ne zaman anlayacaksın] beni çoğu zaman güldürüyor bazen de çok pis sinirlendiriyor.
bu tip adamların/kadınların bir ortak özellikleri de o çok eleştirdikleri boku aslında yemek istemeleridir. magazini eleştirirler sonra ordan vasat bir orta sınıf güzele blog açarlar, yalarlar, yakarırlar, komik olmaya çalışırlar ya da bunun üstünden kendi reklamlarını yaparlar ama yerler mi güzelim ki yiyen var, badiliğinden ses çıkaramayan korkak, yalnız yoldaşları var ama yemezler.
kısaca öyle bir sosyal kast sistemi kurmuşlardır ki bir yandan takdir ederken, diğer yandan tüm hücrelerimle tiksiniyorum. böyle oruspu çocuklarını alıp tek başlarına bi adaya bıraksak ertesi gün kendi boklarını yerken görebiliriz. sonra da "ne var ki bunda" diyerek onu da legalleştirmeye çalışırlar. "ne kadar enteresan"
