Mutsuzluk

bi kaç gün önce süpermarkette sıra beklerken ne kadar mutsuz olduğumu farkettim. daha kötüsü bu noktaya ben kendim gelmiştim. kendim istemiştim hayatımdaki pek çok şeyi ve kendim çıkarıp atmıştım fazlalıkları. mutluluk ne ki dedim sonra. mutluluk yavaşlıktır dedi monsieur ibrahim ve gülümsemektir dedi lester burnham[o muydu diyen emin olamadım şimdi ama onun demiş olmasını istiyorum.]. eve yavaşça yürüyerek ve gülümseyerek gittim. kapıya kildi sokarken mutluydum. hayat ne acayip lan. smile

Hiç yorum yok: