Açlık

Bazen her şeyi sikebilirmişim gibi geliyor sonra geçiyor tabi ehe ehe. Çoğu zaman yesem yesem doymam, içsem içsem kanmam, uyusam mışıl mışıl günlerce yorgunluğum gitmez gibi geliyor.



O beni sevse öbürü de sevsin istiyorum, öbürü severse diğeri de sevsin. Hepsiyle beraber olsam daha başkalarıyla beraber olmak, daha çok beraber olmak... Kısaca kainati siksem yine doymam gibi geliyor ama geçiyor sonra. 5 dakka sonra.



Onu alsam diğeri çıkıyor, diğerini alsam daha özelliklisi çıkacak deniyor, en güzelini alıyorum bi güzelini yapıyorlar, en iyisini buldum derken daha iyisine gözüm çarpıyor. Steve Jobs'un götüne koyum bu arada.



Velhasıl  öyle bir açlık ki içinden çıkamıyorum ve beni yiyor bu açlık, beni tüketiyor. Aslında çıktım sayılır bi dakka söylediğimi yalanlayarak söyleyeyim. Hiç bir şey almıyorum, hiç kimseyle beraber olmuyorum, hiç arzulamamaya çalışıyorum evet kolay değil. Ama "Arzu" kendisine tasma takamazsam beni ısıracak vahşi bir köpek. Kapitalizm bu köpeğin önüne paso et atıyor ama yok artık.

Hiç yorum yok: